Ќе дојдат денови кога ќе слушнете лоша вест, кога некој што го сакате ќе се разболи, кога ќе изгубите некого, кога ќе се скарате со луѓе без кои не можете да си го замислите животот.
Photo by Husam El Haq on Unsplash
Тоа се денови во кои светот не изгледа исто и во кои човек одеднаш сфаќа колку малку работи се навистина важни.
Во такви денови, ништо паметно не помага многу. Ниту големи мотивациски мисли, ниту совети. Понекогаш единственото што помага е некој да седи до вас, да молчи со вас, да ве праша дали сте јаделе, дали сте спиеле, дали ви треба нешто. Во тешките моменти, животот се сведува на многу мали работи: чаша вода, краток разговор, прошетка, нечија рака на рамото.
Кога ќе изгубите некого или кога ќе се плашите за некого, сфаќате дека сме многу понежни отколку што мислиме. Дека не сме направени само од планови, амбиции и цели, туку од луѓе. И дека без луѓето, сè друго некако ја губи тежината.
Ќе има денови кога ќе си кажете дека сте требале повеќе да се јавувате, повеќе да простувате, помалку да се лутите за ситници. И можеби тоа е една од најтешките, но и најважните лекции – дека времето со луѓето што ги сакаме е ограничено, и дека не вреди да го трошиме на гордост, инает и докажување кој е во право.
Затоа, кога ќе дојде тежок период, сетете се на неколку едноставни работи:
Јавете се на луѓето што ги сакате.
Кажете им дека ви значат.
Простете побрзо.
Гушкајте повеќе.
И не одложувајте средби, разговори и зборови што ви стојат во грлото.
На крајот од животот, никој не се сеќава на мејловите, на парите, на тоа кој бил во право во некоја кавга.
Сите се сеќаваат на луѓето, на разговорите, на смеата, на последната средба, на недокажаните зборови и на тоа дали сакале и биле сакани.
И затоа, дури и во најтешките денови, обидете се да не го стврднете срцето.
Животот е тежок, но луѓето се тие што го прават вреден.
