Марко Виденовиќ - Куфер
Photo by Andy Beales on Unsplash
Куфер празен
кога се раѓаш добиваш,
билет во еден правец и срце.
Патот сам го бараш, талкаш,
може и ќе залуташ.
Ќе застанеш и срцето ќе го прашаш,
а тоа знае и да се излаже
па и тебе да те прелаже.
Ама кога тогаш патот ќе го најдеш
или тој тебе ќе те пронајде,
а куферот ќе се полни,
и од добри и од лоши.
Од добрите кога се полни,
трепет убав в'гради бие,
како пролет кога ќе запролети,
како сонце во зората,
како детски џагор во лето.
Од лошите кога се полни
лутина и тага го натежнува
и тежи палениот, ама ти го носиш.
Го носиш оти добар си,
оти срце имаш,
оти друг со лошотија го полни,
а ти со добрината своја го празниш,
и на крајот пак е лесен,
а на клетиот ќе му тежи
дури не распука како меур.
