На 16 септември 1996 година, по речиси половина век, градот Велес официјално престанал да ја носи придавката „Титов“.
Од тој ден, на мапите, во документите и во официјалната употреба повторно стоело името Велес.
Приказната за името „Титов Велес“ започнала непосредно по Втората светска војна. На 10 октомври 1946 годинабил донесен закон со кој градот Велес бил преименуван во Титов Велес. Во официјалниот текст било наведено дека преименувањето се врши „во знак на признателност“ кон Јосип Броз Тито, по предлог на локалните народни одбори. Законот стапил во сила на 11 октомври 1946 година.
Така започнал периодот во кој името на југословенскиот претседател станало дел од официјалното име на градот. Не станувало збор само за промена на таблите на влезовите во Велес. Новото име требало да се користи во имињата на државните органи, институциите, претпријатијата и другите организации што го содржеле името на градот.
За генерациите што растеле во Југославија, Титов Велес било нормалното име на градот. Така бил запишан во документите, учебниците, весниците, возниот ред и официјалните адреси. Градот во меѓувреме брзо се развивал и станувал еден од значајните индустриски и културни центри во Македонија.
Но, со распадот на Југославија на почетокот на 1990-тите, започнал да се менува и односот кон имињата и симболите од претходниот систем. Во Македонија бил преименуван голем број јавни простори, улици и институции, а се отворило и прашањето за градовите чии имиња го носеле споменот на југословенските лидери.
Во случајот со Велес, промената дошла во 1996 година. На 16 септември, придавката „Титов“ била отстранета од официјалното име. МИА во својата хроника го бележи токму тој датум како денот од кој градот повторно бил без додавката „Титов“.
Интересно е што градот не добил ново име. Само било вратено името Велес. Тоа име имало долга историја пред периодот на Југославија. Градот низ различни историски периоди бил познат под различни имиња, меѓу кои и античката Вила Зора и османлиското Ќупурли, но Велес било името што останало во македонската историска и културна традиција.
Затоа промената од 1996 година била повеќе од административна формалност. Таа се случила во период кога Македонија сè уште го создаваше својот нов јавен простор како независна држава. Имињата на градовите, улиците и институциите станувале дел од процесот на преиспитување на наследството од претходната држава.
За оние што го паметат тоа време, промената можела да се види и во најобичните детали од секојдневието. Старите табли и документи со „Титов Велес“ постепено исчезнувале, а името Велес повторно станало официјално име на градот.
Денес, три децении подоцна, „Титов Велес“ звучи како име од друга епоха. Но за генерациите што живееле во тој период, тоа било градот во кој оделе на училиште, работеле, патувале, се вљубувале и го граделе својот живот.
Историјата на името затоа е и мала историја на самиот град. Од Велес, преку Титов Велес, па повторно Велес – едно име во себе ги собра промените низ кои помина Македонија во втората половина на 20 век.
