Во време кога многу се зборува, а малку навистина се кажува, вреди повторно да им се вратиме на луѓето чии зборови имале тежина.
Photo by Tom Hermans on Unsplash
Toj e токму таков автор, човек што не пишуваше за да им угоди на луѓето, туку за да ја каже вистината онаква каква што ја гледа.
„Само толку си силен и само толку човек колку што си свој и колку што не се предаваш.“
Можеби нема подобар потсетник од ова во време кога светот постојано нè учи да се прилагодуваме, да молчиме, да се вклопуваме. Чашуле потсетува дека човек без свој став, без свој глас и без внатрешен интегритет, лесно може да постои — но тешко може вистински да живее.
„Човек ги има најблиските само за вистината.“
Колку едноставна, а колку длабока мисла. Луѓето што навистина нè сакаат не се тие што секогаш нè тешат, туку тие што имаат храброст да ни ја кажат вистината кога никој друг не сака. Вистинската блискост не се гради само на нежност — туку и на искреност.
„Нема потешка рана од таа што ти ја задава пријателот.“
Затоа што најголемите болки ретко доаѓаат од непознати. Тие доаѓаат од оние што сме ги пуштиле блиску, од оние на кои сме им верувале. Чашуле разбирал дека човечките односи се местото каде што човекот и најмногу се гради — и најмногу се крши.
„Да се победи е само првиот чекор до човештината. Потешко е што ќе направи човек со победата.“
Ова е можеби една од неговите најзрели мисли. Затоа што карактерот не се гледа само во борбата, туку и во тоа што правиме кога конечно ќе ја добиеме моќта, успехот или признанието што сме го посакувале. Многу луѓе знаат да се борат. Малку знаат да останат чесни кога ќе победат.
И можеби токму тука лежи големината на Чашуле:
неговите мисли не се само убави реченици за цитирање.
Тие се огледало.
Огледало што нè прашува: Колку од себе сме задржале во свет што нè тера да бидеме нешто друго?
Колку искрени луѓе имаме околу себе?
Што правиме со моќта кога конечно ќе ја добиеме?
И дали сме навистина луѓе кога никој не гледа?
Затоа неговите зборови остануваат живи.
Затоа што вистинската мудрост не старее.
Само станува повредна со времето.
