Разводот ретко е само крај на еден брак. Често е крај на еден начин на живот, на една рутина, на едно чувство на дом.
Photo by engin akyurt on Unsplash
Интересно е што истражувањата покажуваат дека мажите, иако често изгледаат како побрзо да продолжуваат понатаму, всушност почесто чувствуваат осаменост, жалење и емоционален пад по развод отколку жените.
Според повеќе истражувања и анкети, поголем процент мажи признаваат дека жалат за разводот отколку жени. Во една анкета, околу 39% од мажите изјавиле дека жалат за разводот, во споредба со 27% од жените. Други истражувања покажуваат дека околу една третина од разведените луѓе жалат за разводот, а кај некои случаи процентот може да биде и многу повисок.
Но прашањето не е само дали жалат, туку за што точно жалат.
Многу мажи не жалат само за бракот, туку за работите што не ги направиле додека биле во брак. Често жалат што не комуницирале повеќе, што не покажале доволно емоции, што мислеле дека врската ќе опстане сама од себе, што повеќе време поминувале на работа отколку дома, и што почнале да ја ценат врската дури кога ја изгубиле. Многу разведени мажи изјавуваат дека најмногу жалат како се однесувале за време на бракот и што не биле поемотивно присутни, а не секогаш самиот развод.
Една од најголемите причини за жалење е осаменоста. Истражувањата покажуваат дека по развод, мажите често губат дел од социјалниот круг, бидејќи во многу бракови жените се тие што ги одржуваат контактите со семејството и пријателите. Затоа по развод, многу мажи остануваат со помалку блиски луѓе и чувството на осаменост е посилно кај нив отколку кај жените.
Многу мажи исто така жалат кога ќе видат како разводот влијае на децата, кога ќе сфатат колку малку време поминуваат со нив или кога ќе сфатат дека домот што го имале повеќе не постои. Други жалат што мислеле дека ќе бидат посреќни после разводот, а истражувањата покажуваат дека многу луѓе не стануваат значително посреќни после развод, особено ако проблемите не биле решени туку избегнати.
Photo by Hutomo Abrianto on Unsplash
Но најинтересното нешто што го кажуваат психолозите е следното:
Луѓето ретко жалат за љубовта што ја дале.
Најчесто жалат за љубовта што не ја покажале.
Многу мажи подоцна сфаќаат дека мислеле дека љубовта се подразбира, дека работата е поважна, дека времето е бесконечно, дека ќе има време за разговор, за патување, за внимание. А потоа доаѓа момент кога нема повеќе време.
Затоа најголемата лекција од сите овие приказни не е за разводот.
Туку за односите додека сè уште траат.
Не е прашањето дали некој ќе жали после крај.
Прашањето е дали додека трае, даваме доволно љубов, внимание и присуство за да немаме за што да жалиме.
