„Мирисот на Бајрам во Старата Чаршија“ - наслов споделен во фејсбук групата „Стари Скопјани“ кој одлично ја доловува атмосферата во старата скопска чаршија токму на овој голем ден за муслиманите - празникот Рамазан Бајрам.
Белешката на авторот Сабедини ви ја пренесуваме во целост:
Утрото започна со специфичен звук – ехото од чекорите на калдрмата и тивкиот џагор пред џамиите. Додека првите зраци на сонцето ги осветлуваа куполи на амамите, чаршијата полека се будеше, но не за работа, туку за славење.
Адем, еден од постарите занаетчии, излезе пред својот дуќан. Иако денес не работеше, традицијата налагаше да се поздрави со соседите. Воздухот веќе мирисаше на печен шеќер и свежо кафе.
Средбата кај чешмата
Кај камена чешма се сретна со својот долгогодишен пријател.
„Бајрам Шериф Мубарек Олсун, комшија!“ – се слушна гласен поздрав.
„Алаху Рази Олсун!“ – одговори Адем со насмевка, додека се прегрнуваа.
Тоа беше моментот кога разликите исчезнуваа. Не беше важно кој е кујунџија, а кој папуџија; важни беа подадената рака и желбата за мир.
Трпезата и радоста
Дома, атмосферата беше уште пооживеана. Масите беа прекриени со бели чаршафи, а на нив:
Чорбата која ги грееше срцата по постот.
Сарма наредена како војници во керамичко тавче.
И круната на денот – баклавата, сјајна и сочна, подготвувана со денови по стариот рецепт на бабите.
Најголемата радост, сепак, беа децата. Облечени во своите најубави алишта, тие трчаа од врата на врата. Нивните џебови набрзо се полнеа со бомбони и по некоја паричка, а нивните очи сјаеа повеќе од накитот во чаршијата.
Пораката на денот
Како што денот одминуваше, Адем седеше во својот двор под лозата. Гледајќи ги внуците како си играат, сфати дека Бајрам не е само во храната и облеката. Бајрам е во простувањето. Тоа е денот кога старите замери се забораваат, кога раката се подава прва и кога куќата е отворена за секого – и за познатиот и за патникот намерник.
Чаршијата вечерта потона во мир, осветлена од фенерите и исполнета со задоволство од уште еден поминат празник во заедништво.
