Научници и набљудувачи на дивиот свет забележале потресна сцена во Индискиот Океан.
Женка делфин која истражувачите ја нарекле Фрегл, со денови го носела своето починато новородено младенче на грбот, постојано туркајќи го кон површината за да не потоне.
Снимката ја објави австралиската организација Geographe Marine Research, која ги следи популациите на делфини долж брегот на Западна Австралија. Видеото за кратко време се прошири на социјалните мрежи и предизвика илјадници емотивни реакции низ светот.
Но, ова не е изолиран случај. Во последните децении, морските биолози документирале десетици слични примери кај делфини и китови. Мајките понекогаш со часови, денови, а во ретки случаи и подолго, одбиваат да се разделат од своето младенче по неговата смрт.
Иако не можеме со сигурност да кажеме дека животните ја доживуваат тагата на ист начин како луѓето, научниците сметаат дека овие однесувања покажуваат силна емоционална поврзаност. Делфините имаат високо развиен мозок, препознаваат поединци, создаваат долготрајни семејни врски и меѓусебно си помагаат кога некој е повреден или болен.
Мајката и младенчето кај делфините остануваат заедно со години. Во тој период младенчето учи како да преживее, како да комуницира и како да се снаоѓа во својата околина. Токму затоа, кога ќе дојде до загуба, промената во однесувањето на мајката не е невообичаена.
Овие сцени ни покажуваат дека емоциите во животинскиот свет се многу посложени отколку што долго време се верувало. Наместо да гледаме на животните како суштества што дејствуваат само по инстинкт, сè повеќе истражувања покажуваат дека тие можат да создаваат длабоки врски, да покажуваат грижа и да реагираат на загубата на начини кои потсетуваат на човечката тага.
Ваквите снимки никого не оставаат рамнодушен. Тие нè потсетуваат дека љубовта, грижата и приврзаноста не се исклучиво човечки особини, туку дел од природниот свет што сè уште го откриваме.
