На денешен ден, 4 јули 1865 година, за првпат е објавена книгата „Алиса во земјата на чудата“, дело што повеќе од еден и пол век не престанува да ги воодушевува читателите ширум светот. Иако најчесто се смета за книга за деца, многумина веруваат дека вистинската длабочина на ова дело се открива дури кога ќе се прочита во зрелите години.

Авторот Луис Керол е книжевен псевдоним на Чарлс Латвиџ Доџсон, англиски математичар, логичар и професор на Универзитетот во Оксфорд. Покрај науката, тој се занимавал и со фотографија и бил познат по својата љубов кон игрите со зборови, логичките загатки и необичните приказни. Токму тие интереси силно се чувствуваат во „Алиса во земјата на чудата“, каде што ништо не е сосема онакво какво што изгледа.
Приказната настанала во летото 1862 година, за време на возење со чамец по реката Темза. Керол им раскажувал приказни на трите ќерки на својот пријател Хенри Лидел. Една од нив била десетгодишната Алиса Лидел, која толку многу ја засакала приказната што го замолила да ја запише. Неколку години подоцна, ракописот бил проширен и објавен како книга, со илустрации од британскиот уметник Џон Тениел.
Во книгата, Алиса тргнува по Белото Зајаче и паѓа во необичен свет во кој живеат Лудиот Шапкар, Мартовскиот Зајак, Насмеаната Мачка од Чешир, Гасеницата и Кралицата на срцата. Овие ликови денес се меѓу најпрепознатливите во светската литература. Нивните разговори изгледаат забавни и бесмислени, но во нив често се кријат прашања за идентитетот, времето, логиката и начинот на кој луѓето го гледаат светот.
„Алиса во земјата на чудата“ е преведена на повеќе од 170 јазици и никогаш не излегла од печат од денот на нејзиното прво објавување. Според некои проценки, продадени се повеќе од 100 милиони примероци низ светот, што ја прави една од најуспешните книги на сите времиња. Делото инспирирало стотици филмови, театарски претстави, балети, телевизиски серии, опери и уметнички дела.
Многу зборови и изрази од книгата денес се користат во секојдневниот говор. На пример, изразот „да се падне во зајачка дупка“ се користи кога некој ќе навлезе длабоко во некоја тема или ќе се најде во чудна и неочекувана ситуација. Ликот на Лудиот Шапкар, пак, станал симбол за ексцентричност и необично размислување.

И по повеќе од 160 години, „Алиса во земјата на чудата“ останува книга што успешно ги поврзува детската фантазија и светот на возрасните. Децата во неа гледаат возбудлива авантура, а возрасните откриваат слоеви на симболика, хумор и филозофија. Токму затоа ова дело и денес се смета за едно од најголемите книжевни ремек-дела и продолжува да инспирира нови генерации читатели.