Кај нас важи правилото колку посиромашни сме, толку повеќе треба да се покажеме пред народот

Трошиме, повеќе отколку што имаме, за да создадме поубава слика, за себеси, за најблиските, за работата и животот, дури и доколку сè е една голема лага.

Наместо да мислиме на покојникот и да не ги задушуваме своите емоции, ние се оптеретуваме со тоа каков ручек ќе се послужи, какво цвеќе ќе се постави. Слушам земавме кредит да направиме поглема надгробна полоча со убави букви и слика....

Да не ги заборавиме свадбите кои се како настап на турбо-фолк ѕвезди.....Скапи фризури, шминката, китенките, свадбената торта, предјадењето и машничките на поканите. Место да се веселиме и славиме љубовта, цело време се оговараме и озборува зад грб на која каква и блиа фризурата во што се облекла, колку се напиле...

Сите убави пригоди станаа некако вештачки и изнасилени...почнувајќи со детски родендени па матури кои потсетуваат на свадби.

Како што стојат работиве очигледно постои срам – што ќе речат другите. Лажна возбуда, лицемерие и досада, досада до болка, до бесвест и онесвестување.

Некако стана се вештачко. Нема спонтаност, едноставност и скромноста, сето уживање. Сé е изнасилено и просто погрешно.

nike air max 1 sale