Кога ќе се спомене името на Габор Мате, веднаш се поврзува со неговите вистини за човечкото тело и душа.
Photo by Towfiqu barbhuiya on Unsplash
Овој познат канадски лекар и автор на неколку книги ја промени сликата за тоа како гледаме на болеста, зависностите и траумата. Неговите предавања не нудат само медицински факти, туку и длабоки лични, но и туѓи приказни за тоа колку нашето тело е поврзано со нашата емоционална историја.
Мате постојано нагласува дека болеста често е повик на телото за помош. Таа не доаѓа „одеднаш“ или „без причина“, напротив, таа е резултат на долготраен стрес, потиснати емоции и недостиг на автентична поврзаност со себе и другите. Тој вели дека кога ќе кажеме „да“ на обврски, луѓе или ситуации што нè исцрпуваат, а не успееме да кажеме „не“ од страв да не бидеме одбиени, токму тогаш телото почнува да вели „не“ преку болеста.
Истражувањата ја потврдуваат оваа врска. Според податоци од Светската здравствена организација, хроничниот стрес е поврзан со над 60% од сите заболувања во современото општество. Студиите покажуваат дека луѓето кои живеат во постојана состојба на „внатрешна тревога“ имаат поголем ризик од срцеви болести, дијабетес и автоимуни нарушувања. Мате ја објаснува оваа појава едноставно: кога умот постојано е во состојба на аларм, телото не може да се регенерира, бидејќи сите ресурси одат во борба за опстанок.
Голем дел од неговата работа се однесува и на зависностите. Наместо да ги гледа како проблем на „слаба волја“, тој ги разбира како обид на човекот да се справи со неподнослива болка. Алкохолот, дрогата, храната или работата – сите можат да станат бегство кога траумата и празнината остануваат неизлечени. Според истражувањата, околу 70% од луѓето со зависности имаат зад себе сериозни трауматски искуства од детството. За Мате, зависноста не е „прашање на избор“, туку прашање на преживување.
Она што ја прави неговата порака толку силна е човечноста и емпатијата. Тој не зборува од позиција на судија, туку како човек кој длабоко верува дека здравјето е целосно – физичко, емоционално и духовно. Мате нè потсетува дека не можеме да бидеме навистина здрави ако не ја признаеме и не ја лекуваме болката што ја носиме со себе.
