Елвин Шакиров од Штип: „Денот кога го изгубив најскапоценото нешто што го имав, ветив дека ќе станам доктор – денес го исполнив тоа ветување“

На 23 февруари 2018 година, во еден од најтешките моменти во својот живот, Елвин Шакиров од Штип ѝ дал ветување на својата мајка: „Мамо, ќе станам доктор.“

Неговата мајка Гордана Шакирова, која му била најголема поддршка и инспирација, починала од карцином на дојка на 50-годишна возраст. Елвин тогаш останал без човекот кој, како што самиот сведочи, бил неговата најголема сила. Но токму во тие моменти на загуба се родила и една животна одлука.

Осум години подоцна, на 2 октомври 2026 година, ветувањето е исполнето.

„Мамо, станав доктор.“

Со овие зборови Шакиров ја сподели фотографијата со дипломата и приказната за патот исполнет со испити, непроспиени ноќи, стравови, падови и повторни станувања.

„Не знаев колку пати ќе се чувствувам уморен, изгубен и на чекор да кажам: ‘Не можам повеќе’. Но секогаш кога ќе ми беше најтешко, се враќав на тебе. На твојот лик. На твојот глас. На нашите последни мигови. На ветувањето што ти го дадов додека мојот свет се распаѓаше“, напиша тој.

Неговата приказна добива уште подлабоко значење поради насоката што сака да ја продолжи во медицината – онкологијата, гранката која се занимава со дијагностицирање, лекување и превенција на малигните заболувања.

Болеста која му ја одзела мајка му така станала дел и од неговата професионална мисија – еден ден да биде на другата страна, покрај пациентите и семејствата кои минуваат низ истите стравови низ кои поминало и неговото семејство.

„Еден ден, кога ќе застанам пред пациент кој се плаши, кога ќе држам нечие семејство за рака во нивниот најтежок миг, во нивните очи секогаш ќе гледам дел од тебе. Затоа што токму од најголемата болка во мојот живот се роди мојата најголема мисија“, пишува Шакиров.

Дипломирањето за него не е само крај на студиите. Тоа е првата голема станица на патот што започнал со едно ветување дадено во најтешкиот ден од неговиот живот.

Денот што сакал да го сподели со својата мајка стигнал без неа. Но токму споменот за неа бил присутен во секој испит, секоја непроспиена ноќ и секој момент кога помислувал да се откаже.

„Мамо, ветувањето го исполнив. И каде и да си – оваа диплома е и твоја.“

Понекогаш најголемата загуба не престанува да боли. Но може да стане причина човек да продолжи, да создаде нешто поголемо од сопствената болка и еден ден да му помогне на некој друг во неговата најтешка битка.

За д-р Елвин Шакиров, тоа следно поглавје допрва започнува.