Си бил еднаш еден селанец кој му продавал путер на еден пекар. Еден ден, пекарот се посомневал во селанецот и решил да го измери путерот за да види дали селанецот му дал точно еден килограм. Имал и што да види: имало помалку путер отколку што селанецот му рекол. Толку се разбеснил што му поднел тужба на селанецот.

Судијата го запрашал селанецот дали користи вага за мерење. Селанецот одговорил:

„Почитуван судија, јас сум прост човек. Не ги користим овие модерни ваги, но имам едноставен кантар.“

Судијата тогаш го замолил да објасни како го мери путерот. Селанецот објаснил:

„Почитуван судија, уште пред пекарот да почне да купува путер од мене, јас секој ден купував еден килограм леб од него. Секој ден кога тој ќе донесе леб, јас го ставам на едниот крај од кантарот и на другиот крај од кантарот ставам исто толку путер. Ако некој е крив, тогаш тоа е пекарот.“

Наравоучение: Во животот секогаш ни се враќа со иста мера. Кај некои луѓе нечесноста преминала во навика, такашто веќе и не знаат што е вистина. Но, кого тие залажуваат освен самите себе?