Постојано се откриваат нови и нови фотографии и податоци за кралицата на скопското танго и на корзото, познатата убавица Марица Шими.Со својата убавина, елеганција и следењето на модата, со извонредниот глас и талентот за танцување, таа уште како многу млада ги кршела срцата на младите скопјани, пишува скопскиот хроничар Данило Коцевски за Нова Македонија.

Се појавувала и танцувала во најелитните скопски локали, со свои точки настапувала и во познати бар-клубови, а со својата неконвенционална личност и ненаметливост во настапите ги откривала и артистичките потенцијали. Во неа безнадежно бил вљубен скопјанецот Иљо Фраерот. Безнадежно, бидејќи таа имала друга симпатија и долгогодишна љубовна врска со еден воен пилот, познат во Скопје по прекарот Мајор Бато. Откако неколкупати грубо ја одбила љубовта на Иљо Фраерот, тој една ноќ тргнал да ја пронајде Марица во летна бавча на плоштадот. Со себе носел нож и бил цврсто решен да го употреби. Ѝ пришол од зад грб и, кога замавнал, таа успеала да го забележи и да се помести настрана. Сепак, ножот бил длабоко забоден во нејзината десна бутина. Шикнала крв, настанала мешаница, и таа била пренесена во болница. 

По извесен период ногата морала да ѝ биде ампутирана. Најпрвин стапалото, потоа потколеницата, на крајот и горниот дел од ногата, каде што бил убодот од ножот. Трагедијата била голема. Зборувало цело Скопје. Така, една од најмаркантните скопски убавици останала инвалид. Уште додека била во болница, постојано помислувала на самоубиство. Покрај неа биле нејзините родители, Димко и Митра Трајковски (во поранешна Југославија Трајковиќ). Над неа бдеел и нејзиниот сакан, Мајор Бато. Кога излегла од болницата, ја чекале тешки денови и ноќи на тага и осаменост. Бурниот младешки живот се претворил - во молк и тишина. Нејзините најблиски од семејството двапати неделно изнајмувале пајтон, кој ја шетал низ скопските улици, за да ја победи осаменоста, да ја надмине трагедијата. Настанот се случил во 1929 година, кога Марица немала наполнето 22 години.

Не можејќи да гледа што се случува со жената што ја сакал и со која требало да биде свршен, Мајор Бато побарал прекоманда, бил преместен и заминал за Белград. Но Марица Шими не се предавала толку лесно. Набргу се созела и храбро продолжила по патеката на животот, ползувајќи ги талентите што ги поседувала. Особено гласот и убавината. Во Скопје дошол познат белградски угостител, кој знаел за извонредниот глас на Марица и за нејзините можности како певица. Тој ѝ понудил да настапува во еден од најелитните белградски локали и барови наречен „Код скупштине“. Таму доаѓале познатите политичари и општествениот крем на тоа време. Таа ја прифатила поканата, постојано настапувала во долги здолништа и, благодарение на својот талент, за кратко време станала популарна и омилена. Бидејќи веќе бил во Белград, нејзината љубов, Мајор Бато одел секоја вечер да ја слуша. Тој ѝ се извинил зашто не собрал храброст и наеднаш ја напуштил заминувајќи од Скопје. Посакал да ја продолжат врската, дури и ја побарал за жена. Поучена од животните патила, Марица Шими не се двоумела. Ја одбила неговата понуда. Се посомневала дека тоа повеќе би било брак од сожалување отколку од љубов. Старата љубов, покрај сѐ што се случило, не можела никогаш повеќе да се врати.

Од Белград, Марица заминала за Сараево, каде што исто така успешно настапувала во ресторанот „Волга“. Во тоа време веќе започнала војната. Таа се спакувала и во воени услови со воз се вратила во Скопје. Додека била отсутна, Марица постојано материјално му помагала на своето семејство. По војната, ѝ било понудено да работи во хорот на Народниот театар или во некоја од книжарниците. 

Интересна е и приказната за нејзиното семејство, кое имало семејна куќа во центарот на Скопје, во близината на паркот денес наречен „Жена-борец“. Марица имала пет браќа и уште една сестра. Од целото семејство Трајковски, едниот брат бил меѓу првите таксисти во Скопје, вториот бил хаусмајстор на Медицинскиот факултет, третиот шеф на ЖТП-Скопје и член на Градскиот дувачки оркестар, четвртиот возач во новинската агенција Танјуг и во Македонската радио-телевизија, петтиот солист на труба со завршена музичка академија. Сестрата Александра била главна медицинска сестра на Детската клиника. Денес во Скопје живеат повеќе внуци и правнуци на Марица Шими од нејзините браќа и сестри. Таа почина во Скопје во 1990 година.