Не е никаква новост дека производите што ги продаваат познатите светски марки во Централна и Источна Европа се со понизок квалитет од оние што им се нудат на потрошувачите во западноевропските земји. Истокот, благо речено, одамна стана депонија на Западот.

На нашиот пазар се пласираат производи кои и не ги поминале сите тестови и не се продаваат на западните пазари. Переме со американски прашок, но произведен во Чешка или во Полска, се бричиме со жилети произведени во Арапските Емирати, јадеме германска супа произведена во Србија, готвиме на турски, а не на германски шпорети. Разликите се толку очигледни што не е потребно лабораториско испитување за да се докаже разликата. Што јадеме или станува јасно со едноставна проба на чоколада или на некој пијалак произведени во Германија, Франција, Австрија и производ од истиот производител, но со потелкло од Балканот или од земјите од Источна Европа. Ова наведува до заклучокот дека стануваме потрошувачи од втор ред, а државите од Источна Европа „пазар со помала вредност“.

На оваа тема е пишувано многу, со неа се занимавале и светските и домашните весници, но вниманието на јавноста не направи никаков исчекор за да се промени нешто. Иако нагласуваат дека составот на производите е ист, како што е и наведено на декларациите, производителите, сепак, признаваат дека квалитетот на западните и на источните производи не е ист, но во контекст на тоа образложуваат дека не се никако обврзани да пласираат производи со ист квалитет на сите пазари. Тврдењата на производителите ги поткрепува и ставот на европските експерти, кои велат дека производителите немаат никаква обврска да продаваат стоки со ист квалитет во сите држави на ЕУ. Ниту жителите на источноевропските земји не се подготвени да плаќаат повеќе за определени марки, па затоа се задоволуваат со понизок квалитет. Така велат експертите, но на пазарот состојбата е инаква – освен што користат и консумираат поквалитетни производи, западноевропските потрошувачи почесто плаќаат помалку за квалитетот што го добиваат. Така, паѓа во вода тезата дека источноевропскиот пазар добива производи со понизок квалитет поради пониската куповна моќ на потрошувачите.

Хрватскиот Јутарњи лист пренесува едно големо истражување направено на хрватскиот пазар со споредба на производи наменети за западноевропскиот и за источноевропскиот пазар. Во истражувањето е вршена споредба на декларациите, пакувањата и производите во примена. Се покажало дека во нашите продавници, генерално, стоката е со послаб квалитет и со послаб квалитет на амбалажата и со помалку врвни состојки во составот.

Tic Tac - бонбони

Цена за западниот пазар: 41 денар

Цена за источниот пазар: 40 денари

Едното пакетче бонбони е произведено во Германија, да а другото во Ирска, но и двете во фабриките на „Фереро". На двете декларации не можат да се најде размерот на состојките, но очигледно е дека и во двата производи се еднакви. Сите тестери вклучени во истражувањето кои паралелно ги пробале двата производа, тврдат дека подобар е произведениот во Германија, иако разликата помеѓу нив е видлива само во изгледот - производот од Германија е помал и потврд, но со поинтензивен вкус. Производот од Ирска е помек, рамномерно се топи во уста, но со послаб вкус и мирис.

Pringles Original - чипс

Цена за западниот пазар: 159 денари

Цена за источниот пазар: 168 денари

Едниот од чипсовите е произведен во Полска, а другиот во Германија. Според листата на состојки станува збор за индентичен производ, но разликата е во вкусот. Чипсот од Германија е помасен, додека пак чипсот од Полска е покрцкав и делува посвежо. Можеби ваквата разлика во вкусот се должи на датумот на производство, но во овој случај во убедливо водство е производот наменет за источниот пазар.

M&M - чоколадни бонбони

Цена за западниот пазар: 251 денар за 300 грама

Цена за источниот пазар: 160 денари за 200 грама

Едно пакетче од чоколадните бонбони е произведено во Германија, а другото во Полска. Според декларацијата, видливо е дека бонбоните немаат ист состав: во германскиот производ бонбоните имаат 70 отсто млечно чоколадо, а во полското 66 отсто. Остатокот од составот е ист. Разлика има исто така и во вкусот. Германските бонбони се помеки, помлечни и во нив помалку доминира чоколадото. Сите се сложуваат дека вкусот се разликува, а мислењата за тоа кој вкус е подобар се поделени. Пола од испитаниците сметаат дека подобри се оние од Германија, а останата половина гласале за бонбоните од Полска.

Jacobs 3 во 1 – кафе

Цена за западниот пазар: 167 денари

Цена за источниот пазар: 159 денари

Пакувањето во кесичка е произведено во Полска, а пакувањето во кутија потекнува од Германија. Во кафето од Полска има повеќе шеќер, 62,3% анспрема 54%, колку што има во кафето од Германија. Меѓутоа, во полскиот производ има и значително повеќе кафе: 15,3% наспрема 8% во германското. Тестерите веднаш го забележале тоа, без да проверат на декларацијата. Во првато има помалку шеќер, но и помалку кафе, па на вкус било поблаго. Размерот на состојките во полското кафе му ја донел победата над германското.

Snickers - чоколатце

Цена за западниот пазар: 33 денари

Цена за источниот пазар: 42 денари

Споредувани се сникерс од Полска и сникерс од Германија. На декларацијата наведено е дека во сникерсот од Германија има 24% кикирики, а во полскиот два проценти помалку. Во двата има еднакво количество карамела. Германскиот е поблаг, а полскиот е потврд и нагорнува, а и чоколадата е потемна. Тестерите велат дека германскиот е посвеж, почоколаден, помек, со еден збор токму таков каков што треба да биде. Во полскиот вкусовите не се соединуваат, потврд е и со тоа ја губи битката со германскиот.

Продолжува на наредната страна......